Zonderland – muziektheater over ontheemding

Actualiteit lijkt niet de grootste inspiratiebron voor moderne kunstenaars, uitzonderingen daargelaten als bijvoorbeeld JacobTV, Merlijn Twaalfhoven, Ai Weiwei en John Adams. Mijn nieuwsgierigheid wordt dan ook gewekt door de muziektheatervoorstelling Zonderland van de Turks-Nederlandse componist Meriç Artaç en de Noors-Nederlandse regisseur Ingrid Askvik, die zondag 11 december in première gaat in Ostade A’dam.

Deze productie van Diamantfabriek vormt onderdeel van Muziektheaterdagen Amsterdam, een tiendaags festival dat nog duurt tot en met 17 december. Volgens het persbericht is Zonderland ‘een absurdistisch sprookje over wachten, onmacht, heimwee en toekomsthoop. Het is een ode aan een verloren generatie van asielzoekers in opvangcentra, aan al diegenen die in een papieren bureaucratie zijn beland waardoor zij tussen wal en schip vallen’. Ik stelde Artaç vier vragen.

Afbeeldingsresultaat voor meric artac

Meriç Artaç, foto Gaudeamus Muziekweek

Waarom koos je voor de titel ‘Zonderland’?

Allereerst wil ik benadrukken dat ik het stuk samen met Ingrid Askvik heb gemaakt. Onze eerste titel was Prinsessen zonder land, maar later kozen we voor het krachtigere en universelere Zonderland. Het stuk gaat over twee meisjes die geen land meer hebben, ze kunnen niet terug naar waar ze vandaan komen, maar ze mogen ook niet verder. Tegelijkertijd is Zonderland een metafoor voor alle soorten “tussengebieden”, tijden in je leven waar je om verschillende redenen niet doorheen kunt.

Wat gaan we horen? 

De muziek bestaat uit geluidsfragmenten die ik heb bewerkt tot een soundscape. Ik nam verschillend materiaal mee naar de repetities, en heb daarmee tijdens het ontstaansproces de muziek gecomponeerd. De elektronische muziek vertegenwoordigt zowel “het systeem” dat de twee meisjes geketend houdt, als hun innerlijk.

Ingrid Askvik (foto Bart Grietens, fotocredit Strilen)

Ingrid Askvik (foto Bart Grietens, fotocredit Strilen)

Een van de hoofdelementen in het systeem is het geluid van een wasmachine. Die draait en draait, en als je denkt dat hij stopt gaat hij toch weer door. Ik heb ook gecomponeerd voor een viool. Deze wordt bespeeld door een van de twee meisjes en is het enige bezit dat ze hebben meegenomen.

De vioolmuziek staat voor haar herinneringen aan vroeger, en aan wie ze toen was. Veel van de elementen in de muziek vinden hun oorsprong in iets wat alledaags is of op andere manieren bekend. Ik denk dat het stuk hierdoor toegankelijk is voor een publiek dat niet is ingewijd in moderne muziek.

Wie schreef het libretto en waar gaat het over?

Het hele stuk is samen met de spelers op de vloer gemaakt. Vanuit improvisaties zijn teksten ontstaan, die vooral de regisseur heeft bewerkt tot een script. Als startpunt voor de teksten en de situaties namen wij de sprookjes van Hans Christiaan Andersen, het toneelstuk Wachten op Godot van Samuel Beckett en het boek Hoe ik talent voor het leven kreeg van Rodaan Al Galidi.

Wat is voor jou de kern van de productie en wat hoop je ermee te bereiken?

Het is een open voorstelling geworden. We leven in een tijd die sneller dan ooit beweegt en onze kernvraag tijdens het maakproces was: wat gebeurt er met je identiteit wanneer je leven tot stilstand komt, als je in een wachtpositie wordt geplaatst terwijl alles om je heen vooruitgaat en niemand naar jouw verhaal luistert? Wat betekent dat voor je gevoel van eigenwaarde?

Velen van ons hebben in between jobs gezeten of hadden een tijd lang geen huis, in die zin kennen we allemaal het gevoel van ontheemdheid. Wat er gebeurt in asielzoekerscentra is de extreme versie hiervan: mensen blijven soms jaren zitten zonder te weten of ze hier een nieuw leven kunnen opbouwen of niet. Wij hopen met Zonderland te tonen hoe dat kan voelen, en mensen aan het denken te zetten.

Na de try-outs kregen we uiteenlopende reacties van wat bezoekers gezien en gehoord hebben en wat zij belangrijk vonden. Kennelijk hebben we inderdaad iets losgemaakt.

Compositie, concept: Meriç Artaç
Regie, concept: Ingrid Askvik
Solisten: Maartje Goes (viool, zang, spel i.s.m. ArtEZ), Eva van der Post (spel)
Decor: Koen Steger
Artistieke begeleiding: Sylvia Stoetzer
Ontwerp: Yvo Zijlstra
Fotografie: Dionisis Christofilogiannis
Zonderland is een diamonds productie van de Diamantfabriek
Meer info en kaarten via deze link

Advertisements
This entry was posted in music, news and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s