Desdemona in zwart/wit

Amsterdam, 13-6-2013 – In 1983 publiceerde Christine Brückner het korte verhaal Als je gesproken had, Desdemona. Hierin voert zij de tragische heldin uit Shakespeare’s toneelstuk Othello op als iemand die zich niet willig laat vermoorden, maar haar echtgenoot wijst op zijn kinderachtige en onterechte jaloezie. ‘Hoeveel zakdoekjes heb ik wel niet voor je geborduurd, hoe makkelijk raken die niet zoek?’ houdt zij hem voor. – Vanwege een slingerende snotlap concludeert Othello dat zij overspel pleegt – waarna hij haar zonder pardon de nek omdraait.

Het was altijd mijn droom dit schitterende verhaal ooit op muziek te laten zetten, maar men was mij voor: de regisseur Peter Sellars, de auteur Toni Morrison en de zangeres/gitariste Rokia Traoré zetten in hun productie Desdemona een al even zelfbewuste vrouw neer, die weigert zich neer te leggen bij de mores van het 16e eeuwse Venetië. De jonge Desdemona wordt verliefd op de zwarte veldheer Othello, met wie zij, tegen de zin van haar vader een relatie begint. Haar misvatting is dat zij zijn achtergrond begrijpt, maar hij blijft zwart en zij blijft wit.

Deze thematiek wordt door Sellars en Morrison nader uitgewerkt in de voorstelling Desdemona. Deze werd uitgevoerd in het kader van het Holland Festival, in een uitverocht Muziekgebouw aan ‘t IJ. Een mooie voorstelling, die echter aan het slot ontkracht wordt door een overdaad aan uileggerige politiek-correctheid. Lees hier mijn verslag.

Advertisements
This entry was posted in background, review and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s